Αμέσως μετά το ατύχημα, λίγο ένοιαζε τους γιατρούς να φροντίσουν για μελλοντικές εμφανισιακές λεπτομέρειες... Βασικό τους μέλημα ήταν να μην πεθάνω! Είμαι περήφανη που την γλίτωσα τελικά, αλλά εκείνη την περίοδο με είχαν τελείως του πεταμάτου... Ήμουν η "κωλόφ@ρδη που έζησε, αλλά λίγα είναι τα ψωμιά της!"...Αφού στο τελευταίο νοσοκομείο που με πήγαν, στο ΓΝΑ όπου ολοκλήρωσα την τουρνέ μου, ενδιαφέρθηκαν πραγματικά για μένα, και τρόμαξαν οι άνθρωποι με αυτά που αντίκρισαν...
Είχαν παρατήσει την κλείδα μου και είχε στραβοδέσει (ένας από τους λόγους που δεν μπορώ να γράψω με το δεξί...),μου είχαν κάνει μια τραχειοστομία για τα μπάζα γιατί φορούσα κολάρο, είχα σπασμένα τα πτερύγια των σπονδύλων, αλλά μου τα είχαν αφήσει χύμα...και το καλύτερο; Είχα χτυπήσει στο σβέρκο, το ράψανε, αλλά επειδή είχα μακριά μαλλιά τα αφήσανε (ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΡΑΜΑΤΑ!!!!OMG δηλαδή!), και μόνο όταν αρχίσανε να βρωμάνε, σκεφτήκαν: (μάλλον) ”κάτι είναι σάπιο στο βασίλειο της Δανμαρκίας...", και τα κούρεψαν...ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ!
Η λογική λοιπόν του "χλωμό να ζήσει αυτό το κορίτσι..." επικρατούσε γενικότερα... Οπότε και αυτή η ειδικευόμενη, που έκανε την πρακτική της στου "κασσιδιάρη το κεφάλι", κυριολεκτικά, δικαιολογείται... Είμαι μεγάλη καρδιά αφού, είπαμε! Ήταν λίγες μέρες μετά το ατύχημα λοιπόν, όταν έπαθα επιληπτική κρίση... Όλα τα'χε η Μαριωρή δηλαδή... Σφράγισα το στόμα μου, και έπρεπε να μου το ανοίξουν! Και ενώ έπρεπε να χρησιμοποιήσει έναν κομψό και συνάμα διακριτικό(...) πλαστικό μοχλό, σκάει μύτη αυτή, με ένα σιδερένιο ματσούκι! Δεν ήμουν μπροστά στο σκηνικό, ή μάλλον ήμουν...αλλά χωρίς επαφή, οπότε δεν μπορώ να πω κάτι... Το θέμα είναι πάντως, πως όλοι οι άχρηστοι σε μένα τύχανε!
Μου έσπασε λίγο τη γνάθο, αλλά σφύριξε αδιάφορα και κανείς δεν κατάλαβε τίποτα...Μπορεί βέβαια, το σπάσιμο της γνάθου, να είχε γίνει και στο ατύχημα.. αλλά δεν έχει να κάνει! Αυτή φταίει! Άλλωστε, μόνο πρόσφατα διαπιστώσαμε πως έχει σπάσιμο... Κι αυτό γιατί μου βγαίνει εύκολα η γνάθος, και μία φορά χρειάστηκε να πάω στον γιατρό, και μου βγάλανε ακτίνα...
Το καλύτερο όμως, μου συνέβη στην Αγγλία... φανταστείτε σκηνικό: μαύρα μεσάνυχτα, σε μια ξένη χώρα, χωρίς αυτοκίνητο ο αδερφός μου, κι εγώ να βγάλω τη γνάθο μου, επειδή χασμουρήθηκα σαν το λιοντάρι της Golden Mayers... Γαμάτη φάση;; Ευτυχώς ο αδερφός μου, και ο πατέρας μου τηλεφωνικά, με βοήθησαν να την επαναφέρω σε τάξη…Αλλιώς…άντε γεια! Ούτε να το σκέφτομαι θέλω!
Αρκετά και για σήμερα! Τα λέμε!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου