Kurades



19. 10/01/16 -  Νίνα η ρατσίστρια
      
  Προχθές άκουγα στην τηλεόραση, πως πολύ παλιά όταν έβλεπαν μια μαύρη γυναίκα, την έτριβαν για να ασπρίσει… Ξέρετε τώρα… Χό-φτου… μια μικρή ροχαλίτσα στο μπράτσο, και  καλό τρίψιμο, φαντάζομαι… Ό-μι-τζι δηλαδή, που λέει κι ο πεντάχρονος γιος ενός γνωστού μου…
        
 Θυμήθηκα λοιπόν την Νίνα, που δεν χωρίζει τους διαφορετικούς σε πολλές κατηγορίες … Όοοοοοοοοοοοοοχι! Fifty-fifty: οι δικοί μας και οι άλλοι! Gay, μαύροι, ανάπηροι, χοντροι, σημαδεμένοι και άλλοι διαφορετικοί από τα «νορμάλ» πρότυπα, είναι αλλιώτικοι και μπαίνουν στον ίδιο κουβά! Εμείς και οι άλλοι… Πώς ήταν το «εμείς κι ο κόσμος»; Ε, καμία σχέση!
       
  Ζει κάπου στη Δράμα, και έχει δύο παιδιά… Μπορεί να μην … φτύνει, χύμα, τους διαφορετικούς, αλλά πάντα τους θεωρούσε κατώτερα όντα! Τώρα βέβαια, σύμφωνα με τον παμμακάριστο Βαρθολομαίο, τουλάχιστο τους γκέι, μπορεί να τους φτύνει άνετα…  αλλά ας μη το σχολιάσω!
  
Επειδή όμως η φύση μας διδάσκει, πήρε τον μπούλον και ηρέμησε! Απέκτησε ένα εγγονάκι, της κατηγορίας : «ΘΕΕ ΜΟΥ!!! ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ;;; ΑΧΑΑΧΑΑΧΑΑΧΑΑ!!ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ‘ΜΑΣ ΛΕΜΕ!!»για τα άτομα της δικιάς της συνομοταξίας!  Δυστυχώς όμως δεν έπεσε και πολύ μακριά από αυτήν… ΝΤΑΑΑΑΝ!! Στην κορφή τση κεφαλής της! Με διανοητική στέρηση και κινητικά προβλήματα εκ γενετής, υπήρξε τρομερό μάθημα για τη Νίνα… Όχι ότι έμαθε και τίποτα βέβαια, αλλά δεν έχει να κάνει…Της δόθηκε η ευκαιρία! Άσχετο αν αυτή δεν την εκμεταλλεύτηκε…
         
Το συμπέρασμα είναι πως δεν πρέπει να κοροϊδεύουμε, γιατί παίζει να τα λουστούμε… Μπορεί ας πούμε, να θεωρεί κάποιος κατώτερους και ηλίθιους τους μαύρους, και να αποκτήσει ένα πανέξυπνο και γλυκύτατο μαύρο…ανηψάκι, ας πούμε! Το ηθικό δίδαγμα λοιπόν, είναι το κλασικό: οι άνθρωποι μπορεί να διαφέρουμε εξωτερικά, αλλά κατά βάθος, συναισθηματικά, δεν υπάρχουν και πολλά να μας χωρίζουν!
         
Και επιπλέον, μας δίνεται η ευκαιρία να διδαχτούμε σε αυτή την κωλοζωή! Την πουτ@ν@! Άμεσα ή έμμεσα, έντονα ή μη, θέλω να πιστεύω πως όλοι έχουμε την ευκαιρία να μάθουμε πέντε πράγματα… Λυπάμαι, αλλά από αυτή την άποψη θεωρώ τον εαυτό μου πιο προικισμένο! (ΤΣΑΚ!) Είμαι σε προνομιακή θέση λέμε…
         
Και επειδή είπαμε να βλέπω θετικά τη ζωή, αλλά μη το ξεφτυλίζω κιόλας…ας φύγω! Τα λέμε!

18. 15/12/15 -  Σίμος ο μπαχαλάκιας


        Δεν τον καταλαβαίνω τον Σίμο... Κανέναν μπαχαλάκια δεν καταλαβαίνω δηλαδή, αλλά υπάρχουν τύποι που τους αρέσουν οι καυγάδες! Απλά! Δεν σέβονται καθόλου την περιουσία του άλλου, κι έτσι την καταστρέφουν… Είναι του στυλ: είμαι ζοχάδας τώρα και επειδή δεν θα έχω κυρώσεις, θα ξεσπάσω τα νεύρα μου στην περιουσία του κόσμου. Αντί να βαρέσω το κεφάλι μου στον τοίχο δηλαδή και να ηρεμήσω, θα σπάσω καμιά τζαμαρία! Και δεν θα πονέσω κιόλας! Άσε που δε θα δει κανείς τη μούρη μου γιατί θα είμαι κουκουλοφόρος βρε!
         
Πρόκειται συχνά,  για γόνους πλούσιων οικογενειών, που δεν έχουν στρώσει και ποτέ τον κώλο τους κάτω, οπότε δεν καταλαβαίνουν πως ο άλλος έχει δουλέψει για να το φτιάξει αυτό. Σαν την Μάρα… Άλλη έκδοση όμως… Από την άλλη βέβαια, υπάρχουν κι αυτοί που ξέρουν πως το τάδε μαγαζί έχει φτιαχτεί με μίζες, και του αξίζει να του γκρεμίσεις τη τζαμαρία, γιατί εγώ κι εσύ την έχουμε πλΕρώσει…ΑΛΛΑ, τα @@@κάναλα πάντα μπερδεύουν την κοινή γνώμη…οπότε προβάλλουν τους πρώτους: τα νούμερα, που ανεξάρτητα από το αν είναι πλούσιοι ή όχι, τους αρέσουν τα μπάχαλα!

Ο Σίμος λοιπόν, ένα τσουτσεκάκι, με ανύπαρκτη πολιτική συνείδηση είναι… Γνώρισε τον Θρασύβουλα όμως, παρακμιακό όσο το όνομά του… Φοιτητές και οι δύο, ο μεν Σίμος πιο κυριλέ, απ΄τη Δροσιά, ενώ ο Θρασύβουλας απ΄το Χαιδάρι! Γνωρίστηκαν σε μια φοιτητική νεολαία, η οποία να ξεκαθαρίσω πως ΣΕ ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ, μια χαρά είναι! Όπως και ο κομουνισμός γενικότερα! Σε ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ, καμία σχέση με αυτά που βλέπουμε στην Βόρεια Κορέα δεν έχει…
          
Πώς τα έχουμε καταφέρει οι άνθρωποι και δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε μεταξύ μας, είναι αξιοθαύμαστο! Κάποια ανώτερη δύναμη θα φταίει! 666! Δεν εξηγείται αλλιώς (…) Τελοσπάντων,  επί του θέματος, ο Θρασύβουλας και η κλίκα του, ενημερώνουν τον Σίμο και την δικιά του, όταν πλησιάζει κάτι σημαντικό… Όταν πρόκειται πχ, να υπογραφεί ένα πολύ σημαντικό νομοσχέδιο, ειδοποιούνται όλοι, τα κάνουν σκ@τ@, και η «κοινή γνώμη»(η κάθε αργόσχολη κουτσομπόλα εν μέρη) ασχολείται με τα μπάχαλα και όχι με το νομοσχέδιο… Γιατί είναι πιο εύκολο να κρίνεις τον γιο της κυρά Βάγιας που γύρισε μες στα αίματα χτες, παρά να καταλάβεις γιατί το έκανε…
          
Δεν φταίει αποκλειστικά η κάθε κυράτσα όμως… Φταίνε και όσοι έχουν επιβάλλει ηλίθια εκπαίδευση και ανύπαρκτη ενημέρωση, για να αποβλακώνουν τον κόσμο… Φαύλος κύκλος… Ο Σίμος βέβαια, πολύ που χέστηκε! Δεν τον ενδιαφέρουν αυτά τα βαθυστόχαστα… Πολύ τον κουράζουν! Το μόνο που τον πλήγωσε βαθιά, είναι ότι χάλασε τα καινούρια του adidas στο μπάχαλο τις προάλλες… Θα πάρει άλλα όμως!
           
Παπούτσια θα πάρει αυτός… Οι τζαμαρίες που κατέβασε όμως θα αργήσουν να επιδιορθωθούν...αλλά, τα ξαναλέμε εμείς!



17. 07/12/15 -  Λούλα η πανικόβλητη            
         
Επειδή θα με ρωτάτε πάλι «μήπως είμαι εγώ (δάσκαλε);», «μήπως είμαι εγώ;»…ξεκαθαρίζω πως μιλάω για  την Λούλα,… Ένα ΕΝΤΕΛΩΣ φανταστικό πρόσωπο! Αν παρόλα αυτά, αναγνωρίσετε τον εαυτό σας…αδιαφορώ! Σοβαρά τώρα, χαίρομαι αφενός που πλησιάζω ανθρώπινες συμπεριφορές, αλλά αν τυχαίνει κάτι τέτοιο … πρέπει να διορθώνεστε ΟΣΟ μπορείτε… Αυτάααα! Α, και να θυμάστε: Δεν είστε εσείς λέμε!!!

        Η Λούλα λοιπόν, μένει στη Θεσσαλονίκη τώρα,  αλλά γεννήθηκε και μεγάλωσε σε ένα χωριό της Ημαθίας. Στις μέρες μας, το άγχος αναφέρεται συνέχεια και αυτό το ενισχύει μάλλον, αλλά υπήρχε πάντα. Ίσως και περισσότερο στο παρελθόν. Τότε ο άντρας ήταν ο άρχοντας του σπιτιού, μια και εκείνος δούλευε και έφερνε το ζεστό παραδάκι στο σπίτι! «Έτρεφε» την οικογένεια…Όταν γύριζε, απαιτούσε να είναι όλα έτοιμα και στην τρίχα! Ας γελάσω σήμερα όμως. Που θα «απαιτήσει» κιόλας!
   
Έτσι και η Λούλα! Επειδή εργάζεται, προσφέρει και αυτή χρήματα στην οικογένεια, και δεν ανέχεται να της το παίζουν ανώτεροι!  Στην προσπάθεια της όμως, να μην δίνει το δικαίωμα στους άλλους να πιστεύουν κάτι τέτοιο, φωνάζει λίγο παραπάνω! Παλιά, όταν ήταν πιο νέα, μπορούσε να ανέχεται πιο εύκολα ανόητες καταστάσεις. Δεν την έκοφτε! Είχε μεγαλύτερη σωματική δύναμη, κι έτσι μπορούσε πιο εύκολα να διορθώνει τις βλακείες που συνέβαιναν… Τώρα όμως τι; Δεν έχει ούτε το κουράγιο, ούτε τη διάθεση πια, να ανέχεται το μακρύ και το κοντό του καθενός. Ανεξάρτητα από αυτό όμως, οι αντοχές της γενικότερα έχουν μειωθεί σημαντικά…
          
 Είναι «ΠΑΝΑΓΙΆ ΜΟΥ!!!!!!» τύπισσα… Παθαίνει εύκολα πανικό! Έτσι και τις προάλλες. Κόντεψε να πάθει εγκεφαλικό πάλι! Είχε οργανώσει ένα τραπέζι για κάτι φίλους στο σπίτι της, είχε αγοράσει τα κρέατα, είχε ετοιμάσει τα φαγητά για να τα ψήσει, και τελευταία στιγμή, κόπηκε το ρεύμα! Και δεν είχε megabytes καβάτζα!! Να παραγγείλει από κάποιο e-food βρε αδερφέ… (χιουμοράκι…)
         
 Μια δύσπνοια, ένα κάτι, την κατέλαβε, αλλά το καλό ήταν, πως είχε πάει από νωρίς η νύφη της να την βοηθήσει! Δεν χρειάστηκε να της προσφέρει πρώτες βοήθειες ευτυχώς, αλλά κάνα-δυο μπατσούλες για να συνέλθει, φθηνά τις γλίτωσε! «Πω-πω τι πάθαμε!», και «τι θα κάνουμε τώρα;», και «ΠΑΝΑΓΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΜΟΥ» γενικότερα ήταν ο τρόπος της Λούλας για να αντιμετωπίσει το γεγονός…
         
 Όλα γίνανε όμως! Μπορεί το γεύμα να μην ήταν τόσο όμορφο όσο το είχε σχεδιάσει, αλλά δε βαριέσαι; Σημασία έχει πάντα η καλή διάθεση!  Άντε, τα λέμε εμείς!


16. 30/11/15 -  Ο παπά Άρης
         
         Την Κυριακή το πρωί, άκουγα από τα μεγάφωνα της Εκκλησίας  τον παπά που είχε πάθει κρίση… Αποφάσισα λοιπόν, να εμπλουτίσω το ρεπερτόριο μου με τύπους που αν ήταν γυναίκες, θα ήταν super κυράδες!  Νούμερα με περικεφαλαία! Έτσι και ο Άρης. Χωρίς να γενικεύω φυσικά, μια και υπάρχουν ιερείς πολύ σοβαροί! Ο Άρης όμως είναι σούργελο…
          
 Απόφοιτος λυκείου, που αποφάσισε ξαφνικά να πάει σε μια ιερατική σχολή. Εκεί, τον συμπάθησε ο αρχηγός, και ανέλαβε την προώθησή του. Πήρε και πτυχίο Πανεπιστημίου,(αμ πώς!) χωρίς Πανελλήνιες (αφού δεν ήταν κοινός θνητός πια…), και πάει για Μητροπολίτης! Δεν τον χάλασε όμως, μια και οι γυναίκες, πάντα του φτυσίματος τον είχαν…
        
 Μέχρι να λάβει το ανώτερο αξίωμα, δίνει «παραστάσεις» σε μια συγκεκριμένη ενορία! Κάπου στα Τρίκαλα, μέσα στην πόλη, είναι, αλλά τις Κυριακές λειτουργεί σε κάποιο από τα γύρω χωριά! Είναι φιλεύσπλαχνος, και έχει επιλέξει να μην είναι ένας από τους πολλούς που βαστούν τα…ράσα του Μητροπολίτη! Πολύ φτωχό το κοινό του βέβαια, αλλά εκτός του ότι αυτόν ξέρουν, κι αυτόν εμπιστεύονται, επιτελεί και κοινωνικό έργο…
Κατά βάθος δηλαδή, είναι γλυκούλης, αλλά ενίοτε παθαίνει παράκρουση και φωνάζει! Όταν το κήρυγμα από την Μητρόπολη είναι ενθουσιαστικό, παθαίνει πόρωση ... τρελαίνεται … μπαίνει στο πετσί του ρόλου, και αρχίζει να τα χώνει!
          
Έτσι και πριν από καιρό, το μήνυμα που έπρεπε να μεταδώσει, είχε να κάνει με τα χρήματα: πώς να μη γινόμαστε δούλοι τους, και να δίνουμε το περίσσευμα μας σε ανθρώπους που το έχουν πραγματικά ανάγκη! Ε χαίρω πολύ! Και ο Χριστός τα είπε αυτά, και ο Μαρξ (με τον τρόπο του…) αλλά τους έφαγε η μαρμάγκα!  Και εκεί που τα «έθετε» τόσο ωραία, σκάει το παραμύθι: «και επειδή είναι δύσκολο για τον καθένα μόνος του να βρίσκει όσους έχουν πραγματικά ανάγκη, αναλαμβάνει αυτή τη ΔΥΣΚΟΛΗ δουλειά η Εκκλησία!»…
           
Που σε θεωρητικό επίπεδο μια χαρά θα ήταν να μαζεύουν τα λεφτά του κόσμου οι παπάδες, και να τα μοιράζουν εκεί που έπρεπε! Σε έναν ιδεατό κόσμο, θα μπορούσε να γίνεται! Σε ένα παράλληλο σύμπαν…ίσως! Όχι σε συτό όμως! Που την κυρά Κρουστάλω, που έχει πάει από τον όρθρο, από τις εφτά στην Εκκλησία, δεν την αφορούν αυτά! Ο πάτερ ημών, ο Εντοισουρανοίς (με ονοματεπώνυμο … ΖΝΤΟΥΠ), «εκρίθη, απεκρίθη και απομακρύθη», και είναι ώρα της τώρα να πάει σπίτι! Να κατουρήσει κυρίως, να τσιμπήσει κάτι μην πέσει κάτω, και να πιεί τα χάπια της (μην πέσει χάμες πάλι…)
          
 Οπότε, δεν πα να γκαρίζεις εσύ παπά ‘Αρη; Ο Χριστός δεν είπε ΠΟΛΛΑΚΙΣ πως «όποιος γουστάρει θα με ακούσει και οπίσω μου ελθεί»;; (σε ελεύθερη μετάφραση!) Οπότε, επειδή είναι φασιστικό το να πιστεύεις πως έχεις αποκλειστικά δίκιο, και να προσπαθείς με φωνες να επιβάλεις τη γνώμη σου, βούλωνε, και ηρέμησε!!
         Τα λέμε κι εμείς!

 15. 25/11/15 -  Λουκία η γκρινιάρα


 Όπου και να ζούσε, ότι και να έκανε η Λουκία, θα γκρίνιαζε!  Είναι στη φύση της αφού... Δεν μπορεί να το διορθώσει! Πολλοί βέβαια είναι της άποψης πως αν προσπαθήσει…αν υπερβάλλει εαυτόν… αν μπορέσει να γίνει κάποια άλλη στην τελική, θα πάψει να γκρινιάζει…Ε, χαίρω πολύ! Κι αν η γιαγιά μου είχε ρόδες, θα ήταν…πρωτοσέλιδο μάλλον (η γυναίκα με τις ρόδες!) ,θα ήταν καροτσάκι, αλλά δεν έχει να κάνει... Δεν θα ήταν η γιαγιά μου! Όπως και η Λουκία… Αν σταματούσε να γκρινιάζει, δεν θα ήταν η Λουκία! Αυτό της λένε όμως…
         
 Μένει στην Λάρισα λοιπόν, και είναι άλλη μια πολύ βασανισμένη γυναίκα! Κάθε μέρα, ζει (…κι αυτή) ένα δράμα! Επαναλαμβάνομαι, αλλά θέλω να περάσω ένα μήνυμα: δεν αξίζει να χαλιόμαστε!!! Ο καθένας βέβαια, θεωρεί σημαντικό το πρόβλημά του… Και ίσως να είναι. Δεν αμφιβάλλω (και καλά…προσπαθώ να είμαι καλή σήμερα!) Αλλά υπάρχουν τόσα μεγάλα προβλήματα στον κόσμο, που πάντα θα υπάρχει κάτι χειρότερο από το δικό μας! Κάτι που να μας κάνει να σκεφτούμε : «ΕΥΤΥΧΩΣ, εγώ δεν το έχω αυτό!»… Σκεφτείτε ότι ακόμα κι εγώ βρίσκω τέτοια πράγματα! Άκου τωρα...

Θα μπορούσε, ας πούμε, να με έχουν δεμένη πάνω σε ένα παλούκι, και να με καίνε ζωντανή! Ή να με έχουν βάλει σε έναν ομαδικό τάφο, ζωντανή… Ή να ξυπνήσω σε έναν κανονικό τάφο, πάλι ζωντανή… Είναι κάπως ακραία και μακάΦρια... Το ομολογώ! Αλλά εγώ (μη χέσω), είμαι στη φάση του «υπάρχουν και χειρότερα» για τους περισσότερους από εσάς… Που ευτυχώς για εσάς βέβαια!! Μην παρεξηγηθώ…  Αυτό μας έλειπε! Να με παρεξηγεί το κοινό μου!
          
Η Λουκία λοιπόν, για να επιστρέψω στο θέμα μου, είναι πολύ χαζή… Μια απλή γυναίκα είναι δηλαδή , αλλά αν ο καθένας μαςκαλοσκεφτεί όσα τον αγχώνουν, θα νοιώσει βλάκας! Μπορεί και όχι βέβαια, αλλά θα έπρεπε! Δεν είναι κυριολεκτικά χαζή...όπως και η σφαγή των Ποντίων, κυριολεκτικά, δεν ήταν γενοκτονία... Εθνοκάθαρση ήταν...ΧΕΣΤΗΚΑΜΕ όμως!! Τους κατέσφαξαν τους ανθρώπους; Όπως και την Λουκία θες να την κοπανήσεις συχνά; Αυτό έχει σημασία! 
         
Είναι βλαμμένο το άτομο! Και για να το κάνω πιο λιανά, γκρινιάζει με το παραμικρό!! Γκούρου, γκούρου όλη μέρα! Μίρλα! Απ´το πρωί που θα ξυπνήσει! "Κρύο έχει σήμερα...", ή "Ζέστη έχει...", ή "Υγρασία! Πολλή υγρασία!"... Ξεκόλλα κυρά μου!...  Ή ας πούμε, θέλει να κάνει μακαρόνια και δεν βρίσκει στον μπακάλη... Αρχίζει: "Δεν βρήκα μακαρόνια... Πήρα πατάτες βέβαια, αλλά ήθελα μακαρονάδα... Θα τα φάω, αλλά με μισή καρδια... Μα κι αυτό το σκατομπακάλικο, να μην έχει μακαρόνια; Τι βλακεία..." ...
         
Όλη μέρα με αυτό θα ασχολείται! Δεν το βουλώνει! Είναι πολυλογού μάλλον, και επειδή δεν έχει τι να πει, γκρινιάζει... Θα μπορούσε κάλλιστα δηλαδή, αν της δινόταν η ευκαιρία, να κάθεται σε μια γωνιά και να "θάβει" τον κόσμο...Γιατί οι κουτσομπόλες τι είναι;; Άτομα που η ζωή τους δεν τα ικανοποιεί πια, κι έτσι ασχολούνται με τις ζωές των άλλων...Κάπως έτσι είναι κατά βάθος και η Λουκία,  μα δεν βρίσκει κάποιον να την ακούσει... Τα παλιά τα χρόνια τουλάχιστον, ζούσαν πολύ οι γυναίκες, κουφαίνονταν, καθόταν και έπλεκαν και είχαν την Λουκία, και κάθε Λουκία, δίπλα τους να μουρμουράει! Δεν τους έννοιαζε, απλά γιατί δεν την άκουγαν! Τώρα όμως τι;;; Δεν κάθεται κανείς να ακούσει τη γκρίνια της...
         
 Καλό θα ήταν να βρει κάποιο ενδιαφέρον στή ζωή της... Αν δεν υπάρχει κάτι όμως, γιατί συμβαίνει κι αυτό...ΜΗ ΧΕΣΩ, ας το βουλώσει κι ας μη πρήζει τον κόσμο πια! Ορίστε μας!
          
Ταράχτηκα μάλλον, οπότε τα λέμε!

14. 16/11/15 -  Μάρα η ψωνάρα
        
      Είναι κάτι τύπισσες λοιπόν, που εγώ τουλάχιστο, τις βρίσκω μεγάλα ψώνια! Καλά βέβαια, κάποιοι θα νομίζετε, πως δεν υπάρχει και κανένας που να συμπαθώ εγώ… Με την μάνα μου παρέα, θα είστε ...και 2 άτομα;; Κι επειδή είμαι ιδιαίτερα ανασφαλής, μπορεί να το πιστέψω κιόλας…  Καταλήγω εύκολα στο συμπέρασμα όμως, ότι συμπαθώ απλά όσους αξίζει να συμπαθήσω... Αυτό!

       Έλεγα λοιπόν, πως υπάρχουν άτομα κάπως ψωνισμένα… Χωρίς αυτό να σημαίνει πως μου είναι αντιπαθητικά ή οτιδήποτε… Δίνουν απλά μεγαλύτερη έμφαση στην εξωτερική τους εικόνα! Έτσι και η Μάρα, νοιάζεται περισσότερο για την «εικόνα» της, παρά για την ουσία της! Είναι περίπου στην ηλικία μου, οπότε θέλω να πιστεύω πως δεν είναι κυρά ακόμα... Ηλικιακά! Γιατί πρακτικά, μια χαρά κυράτσα έχει προοπτικές να γίνει…Μένει σε μια επαρχιακή πόλη, και δεν έχει παντρευτεί ακόμα γιατί είναι μικρούλα… Εντάξει, πλάκα κάνω… Συζεί με κάποιον, και επειδή δεν σκοπεύει να κάνει παιδί, δεν παντρεύεται… απλά! Έχει τελειώσει...μια σχολή... του κώλου....στο εξωτερικό, για τα μάτια του κόσμου, και τώρα δουλεύει σαν γραμματέας στην εταιρεία του μπαμπά! Εταίρες δεν τις λένε αυτές; Μπερδεύομαι...
  
Πολύ θα ήθελε βέβαια να έχει τελειώσει μια από εκείνες τις σχολές, που σου μαθαίνουν την κομμωτική τέχνη ...αλλά δεν ήταν της τάξης της αυτά!! Γιατί υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που πιστεύουν σε ¨τάξεις¨! Αλήθεια! Και προσπαθούν να το μεταδώσουν σε μένα! Πώς να μην έχω κατάθλιψη μετά... Ε; Πώς;; Δεν ήταν αυτό το θέμα μου όμως! Κάθε δυο μέρες, μια κομμώτρια που είναι φίλη της πια, πάει στο σπίτι της, γιατί δεν μπορεί να κυκλοφορεί σαν την κακομοίρα! Κι αν τύχει κάτι έκτακτο, παθαίνει πανικό φαντάζομαι, αλλά τα συμμαζεύει...

        Το άλλο θεματάκι που έχει, είναι σχετικό με τα ρούχα και τα κοσμήματα... Και τι δεν έχει! Την Άρτα και τα Γιάννενα, μη σας πώ! Πώς ήταν κάτι καθηγητές στο γυμνάσιο, που αν δε σάπιζε το ρούχο, δεν το βγάζαν από πάνω τους;;; Εεεε, καμία σχέση! Το πρότυπό της είναι οι παρουσιάστριες των κουτσομπολίστικων εκπομπών μάλλον... Που ο κόσμος πεινάει, αλλά το δικό το πρόβλημα είναι το τι φόρεσε η μία και τι η άλλη... Τα παρακολουθούν, για να μη τα βάλουν κι αυτές βρε!

        Πρέπει κάποιος να πει στη Μάρα όμως, πως η εμφάνισή της δεν θα είναι τόσο ωραία για πάντα... Γι'αυτό έχει γεμίσει ο κόσμος άλλωστε, με γυναίκες παραμορφωμένες από τις botox. Δεν έχουν κάτι άλλο να προβάλλουν εκτός από την ομορφιά...που δυστυχώς, έχει παρέλθει πια, κι έτσι, γίνονται σούργελα...

        Δεν πρέπει λοιπόν να δίνουμε μεγάλη έμφαση στην εξωτερική μας εικόνα... Να μην κυκλόφορούμε και σαν τους λέτσους βέβαια, αλλά να μην τρελαινόμαστε κιόλας... Τα ρούχα έχουν δημιουργηθεί για να μας προστατεύουν από τα περίεργα βλέμματα, και από τον καιρό! Όχι για να εντυπωσιάζουν τον κόσμο! Αν θέλει εκείνος να ασχοληθεί μαζί μας, θα το κάνει έτσι κι αλλιώς! Και όσο περισσότερο νοιαζόμαστε για την "εικόνα" μας, τόσο περισσότερο θα ασχολούνται μαζί μας!

         Γι'αυτό λοιπόν Μάρα, μην παραπονιέσαι όταν πολλοί, σαν κι εμένα, σε βρίσκουν νούμερο! Τα θες και τα παθαίνεις! Τα λέεεεμε!


13. 12/11/15 -  Λίλα η χτυπημένη από τη μοίρα (και όχι μόνο...)
       
 Πολύ βασανισμένη αυτή η κοπέλα... Λες και το σύμπαν δεν έχει άλλη δουλειά εκτός από το να ασχολείται μαζί της... Μένει σε ένα χωριό της Κορινθίας τώρα πια, γιατί εκεί ζούσαν οι γονείς της, και μετά το διαζύγιο της, αναγκάστηκε να πάει κι αυτή εκεί. Ήταν παντρεμένη, με δύο παιδιά, αλλά ο άντρας της την κακοποιούσε... Αφού την γκρέμισε από μια σκάλα και την άφησε ανάπηρη λοιπόν, μεσολάβησε η Πρόνοια...αυτοβούλως (επιτέλους!!), και της έδωσαν διαζύγιο και αποζημίωση...! @@@δια πήρε δηλαδή, αλλά ας μη το συζητήσω! Είναι λεπτή η θέση μου!
         
Ζει πάρα πολύ όμορφα  στο χωριό του κώλου όμως ! Περνάει υπέροχα...Γιατί τι της λείπει; Όλη μέρα κάθεται (κυριολεκτικά...) Δεν αγχώνεται για ρούχα, για φαγητό, για ενοίκιο, για λογαριασμούς, για δουλειά...αφού κι εγώ την ζηλεύω! (NOOOOOOOOOOT!) Δεν μου το έχει πει κανείς βέβαια (γιατί ποιος θα τολμούσε να ξεστομίσει τέτοια παπαριά...), αλλά το βλέπω στο ύφος τους συχνά, το "αχ τι καλά, να κάθεσαι όλη μέρα και να δίνεις διαταγές!" 

"ΑΛΗΘΕΙΑ;;;;;Αλλάζουμε;" Θα έλεγα εγώ απλά...ΤΣΑΑΑΑΚ! Κι επειδή παρεκτράπηκα τώρα, ας ξαναγυρίσω στη Λίλα...πριν αρχίσω να μιλώ πιο άσχημα... Γιατί τι μπορώ να κάνω, εκτός του να μιλάω;;; Μπορώ να κοπανάω κόσμο;; Οοοοοοοχι! Δεν είναι του στυλ μου άλλωστε! Τι είμαι;; Κανένα απολίτιστο γουρούνι;; Οπότε, αρκετά...

Η Λίλα λοιπόν πριν την πτώση, ήταν πολύ δραστήρια! Όλη μέρα έτρεχε! Να ασχοληθεί με τα παιδιά, να τους μαγειρέψει, να τα διαβάσει, να τα πλύνει, να τα ταΐσει, να καθαρίσει το σπίτι, να πλύνει και να σιδερώσει ένα σωρό ρούχα... Να τα πάει στις δραστηριότητες τους, γιατί είναι μικρουλάκια ακόμα και δεν πηγαίνουν φροντιστήριο! Ευτυχώς δηλαδή, γιατί αν ήταν πιο μεγάλα θα είχε πρόβλημα... Πώς θα τα έπαιρνε από τους φίλους τους;; Πλήρης απασχόληση τα παιδιά...ανεξάρτητα από τη δουλειά της! Γιατί δούλευε κιόλας! Αμέ!! Δεν μπορούσε να στηρίζεται ούτε οικονομικά στον άντρα της... Ήταν λίγο τομάρι όπως φάνηκε τελικά...
        
Τώρα όμως τι; Τι μπορεί να κάνει στο κωλοχώρι;; Αλλά και στην πόλη, θα ήταν καλύτερα μήπως; Πλήρης αδιαφορία για τους κινητικά ανάπηρους λέμε! Στις πόλεις όλα αυτά, γιατί στα χωριά... "Ψόφα βρωμοανάπηρε", έπρεπε να είναι γραμμένο σε μεγάλες ταμπέλες, σε κάθε πλατεία! Γιατί εκτός του ότι μας έχουν παντελώς χεσμένους, μας κάνουν να αισθανόμαστε και σαν βάρος στην κοινωνία! Δεν σου το λένε ευθέως βέβαια, γιατί δεν το σκέφτονται μάλλον... Αλλά όταν πηγαίνουν για δουλειά στους "αγρούς", και εσύ απλώς κάθεσαι σαν τον μαλάκα και περιμένεις γιατί δεν μπορείς να κάνεις κάτι....εεεε, ένα βάρος στη κοινωνία νοιώθεις όσο να 'ναι... Κι έτσι τα ήδη βαριά ψυχολογικά που έχει κάποιος μετά το ατύχημα, γίνονται τεράστια...
          
Είναι η ευκαιρία της να κάνει γιόγκα και αυτοσυγκέντρωση όμως! Γιατί χαζοί είναι όλοι αυτοί που κάθονται όλη μέρα οκλαδόν  και επικοινωνούν με τον Βούδα;; Ή αυτοί που μονάζουν και επικοινωνούν απ’ ευθείας με τον Θεό;; Κάτι θα ξέρουν! Δες το αλλιώς Λίλα λοιπόν! Άντε μπράβο!! Χαλάρωσε και εκμεταλλεύσου την ευκαιρία που σου δόθηκε να ξεφύγεις από την νοσηρή πραγματικότητα…ΣΥΡΙΖΑ εναντιον ΣΥΡΙΖΑ σήμερα… Χαμός;;
                                Άντε γεια!!!



12. 09/11/15 -  Μυρτώ η εργασιομανής                                      
       
Είναι αξιοθαύμαστο στην εποχή  μας, όπως ήταν και στο παρελθόν άλλωστε, το να μπορεί κανείς να δουλεύει  πολλές ώρες... Πάντα θεωρούνταν προτέρημα! Δεκτό! Στις μέρες μας όμως το έχουν ξεφτυλίσει! Άλλο το έχω ρυθμίσει τη ζωή μου κατάλληλα, ώστε να έχω περίσσιο χρόνο για δουλειά, και άλλο το έχω να κάνω χίλια πράγματα ταυτόχρονα, δεν έχω χρόνο, αγχώνομαι, παθαίνω έμφραγμα ή εγκεφαλικό, και πεθαίνω! Ή παθαίνω καρκίνο από το άγχος, και πεθαίνω πάλι…πιο μακροπρόθεσμα αυτή τη φορά! Πεθαίνεις γενικά, αλλά έχεις εναλλακτικές βρε! Πληθώρα!
       
Η Μυρτώ λοιπόν, έχει σπουδάσει Βιολογία, οπότε όπως είναι λογικό, κάθεται και το ξύνει!! Όχι, όχι αστειεύομαι! Δεν δουλεύει, γιατί είναι καπιταλόμουτρο και τρώει τα λεφτά του μπαμπά…που από το να τα φάει το κράτος, καλύτερα να τα φάει αυτή... πάλι αστειεύομαι όμως! Μπα σε καλό μου σήμερα… Σοβαρά τώρα! Δουλεύει η κοπέλα! Σαν σκλάβα! Την έχει όλη μέρα ο καθηγητής, του βγάζει κάτι πειράματα και παίρνουν χρήματα από μια επιχορήγηση… Σκατά παίρνει δηλαδή. Ψίχουλα! Αλλά χτίζει το μέλλον της! Κάνει διδακτορικό! Θα πάρει το χαρτί! (εκτός αν πάρει τ’ αρχίδια της κι αυτή…)


Όπως και να ‘χει, ανήκει σε μια ειδική κατηγορία ανθρώπων, όχι και τόσο σπάνια πια! Είναι τόσο απορροφημένοι από την καθημερινότητά τους, που δεν δίνουν καμία σημασία στον κόσμο γύρω τους! Πλήρης απομόνωση από το χωροχρονικό συνεχές λέμε! Πάντα γινόταν αυτό βέβαια... Σε μικρότερο βαθμό όμως! Γιατί και παλιότερα, αν τύχαινε ο άλλος να είναι στη δουλειά μέρα νύχτα, ή που θα είχε γκόμενα και δεν θα ήταν στην δουλειά, ή που θα τον έπρηζε η γυναίκα του με τη μουρμούρα της, και θα έβρισκε! Επειδή αυτός έφερνε το ζεστό παραδάκι όμως, η γυναίκα, για το καλό των παιδιών, θα κατάπινε την χλέπα, και όοοολα καλά!
         
 Πόσες οι πιθανότητες να ανεχτεί η Μυρτώ, και κάθε Μυρτώ, τέτοιες ανοησίες από τον σύντροφό της την σήμερον ημέρα; Καμία ίσως; Γι' αυτό και είναι τόσο αυξημένα τα διαζύγια στις μέρες μας... Ένας από τους λόγους δηλαδή… Συν του ότι βέβαια, τα ωράρια του άνδρα και της γυναίκας δεν συμπίπτουν… Οπότε μειώνεται ο ποιοτικός χρόνος που περνούν μαζί... Και θα μου πει ο άλλος ο κάφρος, ο κοντόφθαλμος τώρα: «Ισότητα δεν θέλατε;;»… Κι επειδή ο κόσμος είναι γεμάτος πια από τέτοιους… ακατονόμαστους, πάμε απ ’το κακό στο χειρότερο! Ναι κύριέ μου! Ισότητα θέλουμε! Όχι αυτό το «πράγμα»…
           
Γιατί σε όλα μπορεί να βρεθεί μια μέση λύση! Αν δεν είμαστε απόλυτοι και δίνουμε την ευκαιρία στον άλλον να μιλήσει… Τον ακούμε όμως εεε;; Όχι μιλάει, μιλάει ο κακομοίρης και τελικά αποφασίζουμε πως θέλει βάψιμο το σπίτι… (Άσχετο, γιατί τον είχαμε γραμμένο και κοιτούσαμε « τοίχοι», τόσην ώρα!)
          Ισορροπία δεν μπορεί να υπάρξει ποτέ στον μάταιο τούτο κόσμο;;; Πουθενά;;; Δεν παίζει;; Τι να πω πια… Τα λέμε!


11. 06/11/15 -  Ζουμπουλιά  η κότα  


   Έχω πρόβλημα με την κοτίσια συμπεριφορά! Τι να κάνουμε τώρα; Προσπαθώ να δείχνω ανωτερότητα...να κάνω υπομονή...να κρατώ χαρακτήρα τέλος πάντων, και συνήθως τα καταφέρνω! Γελάω με τις γυναίκες-κότες! Όταν το παρατραβάνε όμως και με τσατίζουν....προκειμένου να βριστώ, βρίσκω εναλλακτικές λύσεις! Σήμερα ας πούμε, θα γράψω μια ιστορία...

         Η Ζουμπουλιά, ζει κι αυτή τώρα πια, σε ένα χωριό... Με την οικονομική κρίση βλέπετε, ο κόσμος δυσκολεύεται, κι έτσι γυρίζει στα χωριά του. Εκεί ακόμα κι αν δεν έχεις έτοιμο σπίτι, ένα χωράφι, αρκετό για να σηκώσεις ένα γιαπί, θα το έχεις... Έτσι και η Ζουμπουλιά, ενώ είχε φύγει από το χωριό της και έκανε μεγάλη ζωή (...) στην Άρτα, ξαναγύρισε σε χωριό...του άντρα της αυτή τη φορά ! Στα γελάδια που την καταλαβαίνουν καλύτερα! (Κρίση κακίας λέγεται! Θα το ξεπεράσω!

 Ένα βασικό χαρακτηριστικό της γυναίκας-κότας, είναι το ότι έχει πείσει πια τον άνδρα-κόκορα, πως υπάρχουν πράγματα που μια γυναίκα ΑΠΛΑ δεν μπορεί να κάνει! Τι Simone de Beauvoir και μαλακίες! Μπορεί βέβαια κι αυτός ο ίδιος να την έχει κάνει να πιστέψει πως δεν μπορεί! Γιατί είναι άλλο το:"δεν θέλω να σφάξω την κότα, γιατί δεν είμαι ο Τζακ ο αντεροβγάλτης εγώ! Οπότε δεν την καθαρίζω κιόλας! Πήγαινε στην ταβέρνα ή στη μάνα σου ή κάντο μόνος σου!"   Κι άλλο το:"Μίιιιιλτο μου! Θα σφάξεις μια κοτούυυυυυλα, να μην χαλάσω εγώ τα νυχάκια μουυυυυ;;;" Με την ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ μελωδική φωνή της κοτάρας!

        Το καλύτερο όμως ήταν, που έχει λυσσάξει να δώσουν το όνομά της σε ένα εγγονάκι... (REALLY;;;; ) Με την πρώτη νύφη (ευτυχώς!) δεν έβγαλε άκρη! Η δεύτερη όμως, είναι πιο συνεσταλμένη και θα της κάνει το χατήρι... Θα το φωνάζουνε "Ζούμπι", αλλά εκτός του ότι είναι ψωνίστικο, μετά την πρώτη γυμνασίου, οι καθηγητές θα βλέπουν τον κατάλογο και θα την φωνάζουν Ζουμπουλιά...

        Κακό πράγμα το να είσαι κότα... Δεν εξαρτάται από την γυναίκα πάντα όμως! Από τον άνδρα εξαρτάται κυρίως... Αν είναι "καταπιεστής", κρύβει έναν Τζιχάντι-Τζων δηλαδή μέσα του...ή που θα την κάνει κότα, ή που θα την κάνει θύμα...ή που θα φάει μια μπουνιά στη μούρη και θα μας τρέχουν... Εμένα στο νοσοκομείο, και αυτόν στην φυλακή!!

        Άντε, τα λέμε!

10. 02/11/15 -  Τζίνα η χαζή!
         
Γενικά, δεν πρέπει να είμαι ρατσίστρια με τους βλαμμένους! Ίσως κι αυτός να είναι ένας από τους λόγους που έπαθα το ατύχημα…Ποιός ξέρει;  Σκατά έμαθα βέβαια... Αν και το δουλεύω...και αυτό! Μπορεί να βοηθήσω και κάποιον… Η «πήρε τον μπούλον (και) για κάποιον άλλον" θα είμαι... Και κάτι τύπισσες σαν την Τζίνα, με βοηθούν να πραγματοποιήσω τον στόχο μου... Yeah!(...)

        Μένει κάπου στα Φάρσαλα, μέσα στην πόλη, και είναι αντικειμενικά χαζή! Δεν έχει διανοητική ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΜΕΝΗ καθυστέρηση, να δείχνει μία ανεκτικότητα ο άλλος βρε αδερφέ... Όχι! Απλώς, είναι κάπως δύστροφη! (δυσκολεύεται να πάρει στροφές...)Που κανένα πρόβλημα στην τελική! Ίσα-ίσα! Αν δεν συγχωρείς κάποιον που έχει διανοητικό πρόβλημα, και δεν προσπαθείς να τον εξυπηρετήσεις, είσαι ο ίδιος προβληματικός... Ρατσιστής , για την ακρίβεια! Απλώς η Τζίνα, δεν πιστεύει πως υστερεί, και συχνά γίνεται εριστική! Όταν δηλαδή, την περνάνε (δικαιολογημένα...) για χαζή, τα παίρνει στο κρανίο και γίνεται χαμός!

Γιατί λίγη διακριτικότητα, στις αντιδράσεις του πλήθους, δεν βλάπτει… Και συνήθως, κακοί γίνονται, αυτοί που δεν υπήρξαν ιδιαίτερα προικισμένοι στο μυαλό... Έτσι και η Τζίνα, όταν την αντιμετωπίζουν σαν χαζή...χύμα...θυμώνει και γίνεται κακιά! Γιατί αν νευριάσεις,  σαν πολιτισμένος άνθρωπος που είσαι, δεν πλακώνεις τον άλλον στις κουτουλιές! Ή που κλαις, σαν το νούμερο, για να ηρεμήσεις, ή που μιλάς άσχημα, όπως κάνει η Τζίνα, ή που είσαι ανώτερο άτομο και απέχεις! Σε περνάνε για χαζό βέβαια...αλλά χέστηκες! ΝΙΡΒΑΝΑ! Άσε που για χαζό σε περνάνε όσοι ήδη είναι χαζοι! (Γράφε Μαρούσκα!)

         Η Τζίνα, λοιπόν, δεν θέλει να την θεωρούν χαζη! Γι'αυτό και δεν μιλά και πολύ! Οι δικοί της άνθρωποι, ο άντρας της και τα παιδιά της, την ξέρουν και την προστατεύουν... Γιατί είναι παντρεμένη! Αμέεε! Σπουδαίο κελεπούρι για έναν άντρα, να βρει γυναίκα που θα τον θεωρεί πιο έξυπνο, γιατί απλά θα είναι.... Αυτό είναι από μόνο του αρκετό για έναν ευτυχισμένο γάμο! Σοβαρά τώρα...κατά τα άλλα, είναι γλυκούλα! Και πολύ καλή νοικοκυρά! Αααααα, το σωστό να λέγεται! Όλη μέρα με ένα καθαριστήρι στο χέρι είναι! 

         Ανήκει στην κατηγορία "μακάριοι οι πτωχοί τω πμεύματι"! Οι γύρω της βέβαια, δεν είναι και πολύ "μακάριοι", αλλά τι να κάνουμε τώρα; Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα!! Βρήκες μια γυναίκα, να σε βλέπει σαν Θεό, και να σου κάνει τα χατήρια άντρα αφέντη! Ε, δεν μπορεί να είναι και φωστήρας!! Μην τα θες όλα δικά σου! 

          Άντε, τα λέμε!

 9.30/10/15 - Γαρουφαλιά η γρουσούζα
   
Δεν είναι χάρισμα το να είναι κάποιος γρουσούζης… Γιατί δεν το χειρίζεται πάντα! Ευτυχώς!! Φανταστείτε έναν μισάνθρωπο, να μπορεί να συγκεντρώσει την αρνητική του ενέργεια και να την στρέφει πάνω σας! Μπρρρ δηλαδή!! Γιατί εγώ πιστεύω στις ενέργειες, όπως έχω ξαναπεί… Δεν έχω ξεκαθαρίσει ακόμα μια συγκεκριμένη θεωρία…Αλλά πιστεύω απλώς επειδή το βλέπω να συμβαίνει!
        Έτσι και με την Γαρουφαλιά! Όταν δεν διοχετεύει την ενέργειά της σε …κάτι, την συσσωρεύει μέσα της, και επειδή είναι κακιά γυναίκα κατά βάθος, την κάνει γρουσουζιά. Χωρίς να το καταλαβαίνει. Ούτε εγώ καταλαβαίνω τον τρόπο βέβαια… Bollocks… Το συμπέρασμα που έχω βγάλει (προς το παρόν…)όμως είναι, πως η ενέργεια που συγκεντρώνουμε, εκδηλώνεται είτε θετικά είτε αρνητικά, ανάλογα με την διάθεσή μας!
 
Η Γαρουφαλιά λοιπόν, μένει κι αυτή σε ένα μικρό, απομονωμένο από τον πολιτισμό, χωριό! Δεν την χαλάει καθόλου βέβαια! Περνάει τη μέρα της κάνοντας πολλά και (όχι και τόσο…) ποικίλα πράγματα! Ξυπνάει το πρωί, και πιάνεται με τα πατώματα! Σκουπίζει και μετά πέφτει στα τέσσερα και σφουγγαρίζει! Η σφουγγαρίστρα δεν της αρέσει… μισές δουλειές κάνει! Στο καπάκι, τα περνάει ένα πρόχειρο γυαλιστικό… Πώς θα φάει καμιά γλίστρα ο άντρας της; Που έχει μαλλιάσει η γλώσσα του να της λέει να μην το κάνει, αλλά εκείνη δεν τον υπολογίζει και πολύ…
          
Μετά, ξεσκονίζει λίγο! Δεν τα σηκώνει όλα, κάθε μέρα! Ευτυχώς δηλαδή! Θέλει και εβδομήντα ώρες, η αλήθεια είναι! Μόνο τα καδράκια με τις φωτογραφίες, που «στολίζουν» τα έπιπλα θέλουν ένα μεροκάματο! Και βάζω εισαγωγικά, γιατί εγώ δεν τα θεωρώ στολίδια αυτά! Σε ένα μαυσωλείο, ίσως!! Στο σπίτι όμως, όχι! Γιατί δόξα τω Θεώ, ζούνε τα παιδιά της! Γιαγιαδίστικα πράγματα…Έπειτα, μαγειρεύει, τρώνε, κοιμούνται, και της μένει όλο το απόγευμα για να βλέπει τα αγαπημένα της σήριαλ. Που δεν είναι μόνο τούρκικα φέτος! ΓΟΥΑΟΥ λέμε! Υπάρχουν και ελληνικές μακακίες!
          
Κι έτσι περνά ο καιρός…BORING! Περιμένει να πεθάνει, μπας και αλλάξει κάτι! Η ζωή της διαφοροποιείται κάπως όταν κάποιο από τα παιδιά της  πηγαίνει  στο σπίτι της. Επειδή αυτά τα αγαπάει, δεν τα γρουσουζεύει... Ότι αηδία και να κάνουν, της αρέσει, και δεν σκέφτεται κάτι άσχημο, Το πρόβλημα δημιουργείται όταν κάποιος ξένος θέλει να την πλησιάσει… Θα με πείτε προκατειλημμένη, και μάλλον θα έχετε δίκιο…. Αλλά συμβαίνει!
         
Τις προάλλες, είδε μια κοπελιά έτοιμη να πάει σε έναν γάμο… Φορούσε ένα πολύ όμορφο φόρεμα, αλλά δεν θα ήταν για πολύ!!Το είδε η γρουσούζα, το θαύμασε κιόλας…οπότε μετά, στο τραπέζι- επειδή ήταν κι αυτή καλεσμένη στο γάμο- πήγε να περάσει την σαλάτα στην κοπέλα, και την έριξε όλη πάνω της! Της το μάμησε το φόρεμα κοινώς…Καλά, αυτό δεν αποδεικνύει ότι είναι γρουσούζα! Απλά, επειδή θέλω να είμαι καλή, δεν λέω πως το έκανε «εξ’ επί τούτου», και ότι είναι παλιο@,  αλλά ότι είναι γρουσούζα…
         
Γενικά, παίζει να μην είναι γρουσούζα και να είναι απλά κακιασμένη! Παίζει… Επειδή όμως δε θέλω να μαυρίζω το κάρμα μου με κατηγορίες και βρισιές, αποδίδω την μακακία του κόσμου σε υπερφυσικά φαινόμενα!!! Προσπαθώ δηλαδή…
        Τα λέμε!!


8. 28/10/15 -  Μελένια η πρήχτρα

 Συνεχώς μουρμουρίζει αυτή η γυναίκα! Κι όταν δεν είναι κανείς εκεί για να την ακούσει...παραμιλάει! Λέει στον φανταστικό της φίλο, τα παράπονά της! Μένει σε ένα χωριό, κοντά στη Καβάλα, μαζί με τον άνδρα και την κόρη τους! Μεγάλο χωριό όμως... Οπότε, μιλάμε για μεγάλη χωριάτισσα!

         Το "ή μικρός-μικρός παντρέψου, ή μικρός καλογερέψου.." αφήνει την κόρη παγερά αδιάφορη: τριανταπέντε χρονών, ούτε καλόγρια, ούτε παντρεμένη είναι... Μένει με τη ΜΜΜαΜΜΜα όμως! ΚΑΙ δεν της κάνει το χατήρι να παντρευτεί, ΚΑΙ την πρήζει αφού δεν σηκώνετε να φύγει από το σπίτι! Τι να κάνει όμως; Ένεκα γαρ η οικονομική κρίση και το ότι δεν έχει δουλειά... Ε, στα παγκάκια να μένει; Κανονικά η Μελένια θα έπρεπε να είναι χαρούμενη, και κατά βάθος είναι! Έχει παρέα αφού! Συνειδητοποιεί σύντομα όμως, πως στην ηλικία της κόρης της, εκείνη είχε ήδη παιδί, κι εκεί αρχίζει η μουρμούρα! Η κόρη βέβαια, καθόλου δεν πτοείται, οπότε και η Μελένια αλλάζει θέμα!
Όταν έχει κρύο, καλή ώρα, αρχίζει :"Πολύ κρυώνω σήμερα!! Κρύο κάνει..." Ένα καλοκαίρι βέβαια πρήζει τον κόσμο με το:"Ζέεεεστηηη!!" Ε τι να κάνουμε κυρά μου;; Καλοκαίρι είναι!! Δεν είσαι και στην Αθήνα, στο λεωφορείο, με κλειστά παππούτσια και με κάλτσες, να μυρίζεις την ιδρωτίλα του Πακιστανού δίπλα σου!! Χέσε μας δηλαδή!

        Το καλύτερο είναι στις αρχές του φθινοπώρου... Ξέρει πολύ καλά πως η κόρη της λατρεύει την θάλασσα και δεν θέλει να βρέχει! Ούτε να έχει αέρα θέλει, γιατί σηκώνει κύμματα, και δεν μπορεί να πάει για μπάνιο... Σαν να είναι βαλτή όμως, κάθε πρωί, βλέπει την συννεφιά και αρχίζει:"Θα βρέεεεεεεξει;;;"(Έχει και μια κελαρυστή/μακρόσυρτη φωνη... Κατευθείαν στο ΚΕΝΤΡΟ του νευρικού συστήματος της κόρης χτυπάει...)...Στο καπάκι, έρχεται και ένας "μετεωρογνώστης" συγχωριανός, και της σπάνε μαζί τα νεύρα:"Εεεε, είναι ολοφάνερο πως θα βρέξει!! Δεν μυρίζεις την κλανιά της ακρίδας;"

        Άλλο πολύ ωραίο, είναι το ότι δυσκολεύεται να καταλάβει ότι μπορεί να έχει και άδικο!! (Τι είπα τώρα...666 είμαι μάλλον, κατά βάθος!)... Αν υποψιαστεί πως υπάρχει πιθανότητα να έχει κάνει κάποιο λάθος,παθαίνει κρίση και νομίζει πως όλοι την μισούν! Άσε που πιστεύει πως δεν μπορεί  να έχει κάνει λάθος! Οι άλλοι έχουν συνεννοηθεί  ΑΠΛΑ, για να την ταπεινώσουν... Παγκόσμια συνομωσια λέμε!

        Δύσκολη κατάσταση... Για τους γύρω της! Ξεκόλλα όμως Μελένια μου! Μην πρήζεις και μην πρήζεσαι! Προσπάθησε τουλάχιστον! Τα ξαναλέμε!


7. 26/10/15 - Βάγια η μικροπαντρεμένη…


 Πολύ γκρινιάρα αυτή η τύπισσα, αλλά όπως όλες οι kurades, είναι κι αυτή "πολύ...κάτι"! Μένει λοιπόν, σε ένα χωριό της Μεσσηνίας μόνη της! Ο άντρας της έχει πεθάνει γιατί ήταν πολύ μεγαλύτερος της, και τα παιδιά της ζουν στην Καλαμάτα... Ήτανε νιά και όμορφη τότενες, και την έδωσαν σε κάποιον μεγαλύτερο, γιατί είχε λεφτά και χωράφια! Έτσι γινόταν τότε! Αν ήσουν όμορφη, στηριζόταν πάνω σου η μοίρα όλης της οικογένειας... 
          Είχε χωράφια ο γαμπρός, αρκετά για να δουλέψουν σαν εργάτες όλα τα αδέρφια της... Είχε και μια μάνα όμως... Μέγαιρα! Από την πρώτη στιγμή δεν την συμπάθησε τη νύφη της… Αποφάσισε να της βγάλει το λάδι! Μένανε και μαζί γιατί ο «νεανίας»  ήταν μοναχογιός, και δεν θα ήταν σωστό να αφήσει την μάνα του! Είχε πεθάνει κι ο πατέρας του είπαμε, και θα ήταν μόνη της... Πολύ σατανικΙΑ όμως! Ανάμεσα στα πολλά που έκανε στην δόλια τη Βάγια, το καλύτερο ήταν που κατουρούσε μες στις γλάστρες, για να της μαράνει τα λΕλούδια! Δυσκολεύομαι βέβαια να καταλάβω πως πετύχαινε κάτι τέτοιο, ΠΡΑΚΤΙΚΑ, αλλά το έκανε!!
Κι έτσι η Βάγια υπήρξε πολύ «βασανισμένη» … Όλα είναι θέμα αντιμετώπισης λένε, αλλά δεν συμφωνώ κάθε μέρα! Σήμερα που έχει συννεφιά δηλαδή, θα συμφωνήσω με την Βάγια! Τι να έκανε;; Να πλακωνόταν με όλους; Να έβριζε την κωλόγρια, να παρατούσε τα παιδιά της, και να έπαιρνε τα βουνά σαν την Αστέρω;; Δυσκολάκι! Είναι κάπως ακραίο, αλλά έτσι είμαι εγώ! Οι μέσες λύσεις δεν μου περνάν καθόλου από το μυαλό… Τι να κάνω;; Λοβοτομή;;
         
 Και τώρα όμως, που μπορεί να κάνει πράγματα, μένει στο χωριό της! Ούτε μωρά, ούτε άντρα έχει να την δεσμεύουν… Έχει συνηθίσει το χωριό της μάλλον, και δυσκολεύεται να το αφήσει! Παίζει και το "κάθε πράγμα στον καιρό του..." τον ρόλο του ... Φεύγει ταξιδάκια βέβαια! Η εκκλησία είναι πάντα μια όαση για όλες τις χήρες της οικουμένης… Έχει πάει σε πολλά και διάφορα μέρη με τον σύλογο που έφτιαξαν εκεί, αλλά στην τελική, της αρέσει κι αυτηνής να κλαίγεται …

         Τι να κάνουμε τώρα Βάγια μου; Μπορεί να μην είναι ευφικτό πια να βρεις γκόμενο, και μπορεί να μην πέρασες καλά στην ζωή σου, αλλά τώρα και όσο προλαβαίνεις, διασκέδασε το! Καλά, δεν σου λέω να χορεύεις και πάνω στα τραπέζια...Απλά,προσπάθησε να περνάς καλά!

        Τα λέμε εμείς!


6. 23/10/15 - Ολυμπία η αγχώδης…
      
Σήμερα θα ασχοληθούμε με την Ολυμπία: την απόλυτη Ελληνίδα… αγχωτικΙΑ! Στο κλασικό kuradoχώρι μένει κι αυτή…ή πιο ρεαλιστικά (και καλά), στο Ισαάκειο…ή κάπου εκεί κοντά τέλος πάντων!
         
Έχει δύο παιδία (κανένα κορίτσι δηλαδή…),  το ένα στο Διδυμότειχο και το άλλο μαζί της πια… Βρήκε μια Πατρινιά βλέπετε ο μικρός, τον τύλιξε -τον έβαλε στο βρακί της κοινώς-, τον πήρε στην Πάτρα, κάναν ένα παιδάκι και μετά χωρίσανε… Τι πιο συνηθισμένο βρε;; Τους παράτησε η τσουλάρα για τον γκόμενο, κι έτσι ο Ηλίας ο πατέρας, μαζί με τον Ηλία junior,  γύρισαν στη γιαγιά , για να τους βοηθάει…
        
 Αυτό έχει αγχώσει την Ολυμπία, που κατά τα άλλα πολύ ήρεμο άτομο ήτανε … Εντάξει, πλάκα κάνω! Έχει ενισχύσει το ήδη υπάρχον άγχος της!...Υπάρχει μια κατάλληλη ηλικία για να είσαι μάνα! Αργότερα, το «μηχάνημα» παύει να λειτουργεί… Ή γίνεται ιδιαίτερα δυσλειτουργικό… Κατ’ επέκταση, το παιδί γίνεται κωλόπαιδο, χωρίς να φταίει στην ουσία! Γιατί είναι δύσκολο για το καημενάκι να καταλάβει τι είναι σωστό και τι λάθος…
Όταν, ας πούμε, ο μπαμπάς το μαλώνει για κάτι, και σπεύδει η γιαγιά σαν  “super woman”, που το αγαπά περισσότερο (…και καλά!), να την πει στον πατέρα του, αυτό χαώνει! «ουπΘ, μπερδεύτηκα τώρα!! Τι είναι ΘωΘτο τελικά;;» σκέφτεται… Κι επειδή δεν είναι και κανένα θύμα, κρατάει σαν καλό αυτό που το συμφέρει! Έτσι, το ξανακάνει…"Δεν ήταν και πολύ ακραίο μάλλον"...
          
Έτσι η Ολυμπία έχει συνειδητοποιήσει πια, πως δεν έχει δώσει και τις καλύτερες αρχές στον μικρό, και αυτό την αγχώνει!! Είναι που τον πατέρα του, τον σάπιζε στο ξύλο για να τον στρώσει, ενώ αυτό, μην τύχει και το αγγίξει κανείς! Θα του φάει το λαρύγγι!! Μία προσκόλληση την έχει τουτέστιν! Και παθαίνει πανικό όταν νομίζει πως κάτι δεν πάει καλά… «Να ντυθεί καλά να μην κρυώσει το παιδί»,ή «να φάει να  μην είναι νηστικό!», ή «να ξαπλώσει, να μην είναι κουρασμένο!», και τέτοια…
       
  Για εκείνην όμως; Ποιος θα νοιαστεί; Ο γιός της, που του έχουν σπάσει τα νεύρα; Δεν του φταίει αυτή, εννοείται, αλλά αυτήν έχει πρόχειρη και πάνω της ξεσπά… Ο άντρας της; Που είναι στην κοσμάρα του, ή που έτσι δείχνει για να μην τον πρήζουνι; Πρέπει λοιπόν η ίδια να νοιαστεί για τον εαυτό της! Κάτι ψυχοσωματικά, του τύπου μυρμηγκιές, λειχήνες, ψωρίαση και αυτοάνοσα…γενικότερα, είναι μηνύματα από τον οργανισμό! «Παρ’το αλλιώς! Χαλάρωσε!»
         
Ηρέμησε λοιπόν κυρά Ολυμπία!! Μη τρελαίνεσαι!! Άντε, τα λέμε!

5. 22/10/15 - Ρούσα η θεούσα!


Πολύ θεούσα αυτή η τύπισσα…Το ήξερε από πολύ νωρίς όμως! Το έλεγε το όνομά της πως ήταν της μοίρας της γραφτό να γίνει μία! Ομοιοκαταληκτούσε αφού!
        Είναι γεγονός πάντως πως οι θεούσες είναι μια ειδική κατηγορία γυναικών. Έχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά! Είναι σαν να ανήκουν σε μια φατρία και ξέρεις τι να περιμένεις από αυτές… Έτσι και η Ρούσα, έδινε την εντύπωση ότι είχε δραπετεύσει από κάποια φωλιά τους…

       Εβδομήντα χρονών, χωρίς άντρα αφού πέθανε νωρίς, με δυο κόρες σε άλλες πόλεις, πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις για να μπει σε έναν "κύκλο"! Μένει και στην Λάρισα, που σαν πόλη της δίνει την ευκαιρία να βρίσκει μπόλικα κατηχητικά! Αν και κάτι τέτοιες τύπισσες, επειδή είναι ΠΟΛΥ εξειδικευμένες, δείχνουν εμπιστοσύνη σε ΕΝΑΝ μόνο κατηχητή… «Αυτόν ξέρουν, αυτόν εμπιστεύονται» σα να λέμε!!
Και επιβάλλεται στα νιάτα τους να έχουν κάνει κάτι τραγικό! Κάτι για το οποίο να «μετανοούν»… Έστω και μηδενικής αξίας τώρα πια, είναι τρομερό όπλο στα χέρια του εκάστοτε «κατηχητή»… Και επιπλέον, οφείλουν να ήταν κάπως «ελαφρούλες» στα νιάτα τους… Όχι με την κακή έννοια βέβαια! Απλά για να μετανοούν και για αυτό, και για να ξέρουν επακριβώς τι δεν πρέπει να κάνεις «για να κερδίσεις την βασιλεία των ουρανών»…
        Το γέλιο πέφτει όταν τυχαίνει να βρίσκονται εκεί οι εγγονές της…Χωρίς γονείς για να τις συμμαζεύουν…Έχει τέσσερις εγγονές: δύο από κάθε κόρη! 7,15,15 και20 χρονών! Παράκρουση παθαίνει… Φούστες κάτω από το γόνατο, και μόνο φούστες, περιορισμένες συναναστροφές με τα παιδιά της γειτονιάς, και ολημερίς εκκλησιαστικά κανάλια! Νηστεία και προσευχή! Τάσεις αυτοκτονίας για τα καημένα τα κοριτσάκια δηλαδή!
        Είναι κρίμα βέβαια, το να μην πηγαίνουν σπίτι της…αλλά και τι να κάνουν; Τα πρήζει αφού…

        Τα λέμε ξανά!


 4. 20/10/15 - Σαπφώ η υπερπροστατευτική μάνα...



  Η Σαπφώ, είναι κι αυτή μια ιδιάζουσα περίπτωση… Έχει ένα και μοναδικό παιδάκι…τι παιδάκι δηλαδή; Ολόκληρος μαντράχαλος είναι πια το παληκάρι…Τριανταπέντε χρονών!  Άργησε να τον αποκτήσει, είναι και μονάκριβος…Καταλαβαίνετε! Μιλάμε για σχέση λατρείας! Σχέση εξάρτησης! Σχέση πάθους! (αρκετά τώρα …)

            Η Σαπφώ λοιπόν, ζει με τον γιο της, στο Ηράκλειο-κάπου…μέσα στην πόλη! Δεν είναι να πεις δηλαδή πως δεν έχει επαφή με την κοινωνία στις μέρες μας! Πώωως, έχει…αλλά δεν της αρέσει και πολύ! Φοβάται μη βρεθεί καμιά «πεταχτούλα», καμιά «σουρλουλού» και της κλέψει το σπλάχνο της… Το βλαστάρι της! Το οποίο έχει μετατρέψει σε κλασικό τύπο «μαμάκια»!

            Τον ξυπνάει το πρωί…(τιιιιιιιιιι;;;Να βάλει ξυπνητήρι;;;;;; Ε, δεν είμαστε καλά!! Αφού έχει την μανούλα βρε…) τον ξυπνάει λοιπόν, του έχει έτοιμο το πρωινό, τα ρουχαλάκια, τα παπουτσάκια του, όλα σε ετοιμότητα! Φεύγει για τη δουλειά στην τράπεζα, που του βρήκε η μανούλα, εννοείται, με τις γνωριμίες της… Περνάει ΑΦΟΣΙΩΜΕΝΟΣ το οχτάωρό του, γυρίζει, ρημαδοτρώει ότι του έχει ετοιμάσει, βλέπει τα σήριαλ του κώλου-που οι «μανούλες» συνηθίζουν να βλέπουν-, και μετά βυθίζεται στους τόμους της λογιστικής…Party animal ο τύπος δηλαδή!!
Και έτσι η Σαπφώ νοιώθει ασφαλής… Και η ασφάλειά της ενισχύεται από το γεγονός ότι εφαρμόζει τους τρόπους με τους οποίους ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ, ποτέ καμία, να πλησιάσει τον κανακάρη της: Χάλια ντύσιμο (γιατί εκείνη διαλέγει ΜΟΝΗ ΤΗΣ τα ρουχαλάκια του, για να τον απαλλάσσει από τον μπελά…), συχνά τηλεφωνήματα στο κινητό του, γνωριμία με ΚΑΘΕ κοπελιά που τον πλησιάζει, εικονικά καρδιακά επεισόδια όταν τύχει να τον ξεμοναχιάσει καμιά, και άλλα τέτοια όμορφα…

          Είναι που έχει χάσει τον άνδρα της, και φοβάται μη μείνει μόνη! Δεκτό! Αλλά τα παιδιά καταλαβαίνουν ΣΥΝΗΘΩΣ τις ανασφάλειες των γονιών!! Εκτός κι αν είναι κωλόπαιδα, αναγνωρίζουν την προσφορά τους!! Άσε που είναι και μία από τις δέκα εντολές! Μην είσαι γαϊδούρι λοιπόν «μικρέ»! «Σεβαστείς»!! Κι εσύ όμως βρε Σαπφώ, «συμμαζευτείς»! Μην τον πρήζεις τον άνθρωπο!

        Άντε, τα λέμε εμείς!! 

 3. 19/10/15 - Χάιδω, ο ποταμός δακρύων

       
Εντάξει, κλαίω κι εγώ, αλλά αυτή το τερματίζει!  Συνεχώς κλαίει! Κάνει και μικρά διαλλείματα βέβαια…όταν είναι στην τουαλέτα φαντάζομαι! Εκεί, αποβάλλει αλλιώς τα περίσσια υγρά! Είναι δυστυχισμένη, δε λέω…αλλά ηρέμησε κυρά μου! Τα περισσότερα τα δημιουργεί μόνη της , στο μυαλό της η αλήθεια είναι!  
        Έχει μια κόρη που είναι χωρισμένη, με ένα παιδάκ. Και έναν άντρα που πίνει… Θα την δικαιολογούσα, αν την έδερνε όταν γύριζε στο σπίτι. Αλλά κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να συμβαίνει… Ο άντρας της είναι μισός από αυτήν! Δεν βάζουν κιλά οι αλκοολικοί. Αφήνουν χώρο στο στομάχι για το πιοτί! Άσε που αν φας και πιείς μετά, το ξερνάς…
Αν το καλοσκεφτείς, δεν θα ήταν φυσικό να είναι μες στην τρελή χαρά η Χάιδω …Έχει μεγάλη διαφορά όμως το «είμαι χάχας», από το κλαίω ακατάπαυστα… Ε, μια μέση οδός, σίγουρα θα υπάρχει. Της την κρατάνε κρυφή μάλλον...Είναι αδικημένη από την οικογένειά της πάντως! Αυτό είναι το βασικό της πρόβλημα! Ότι την έχουν αδικήσει... Και εδώ θα συμφωνήσω κι εγώ! Μα είναι όνομα αυτό που έχει;; Πώς να μη κλαίει;
         Δεν είναι αυτό το πρόβλημά της όμως...παραδόξως! Την έχουν αδικήσει στα περιουσιακά...Τι να κάνουμε όμως κυρά Χάιδω μου;; Έγινε! Ξεπέρασέ το! Το μήνυμα της ημέρας είναι, πως πρέπει να βρίσκουμε τρόπους να ξεπερνάμε τα προβλήματα που μας προκύπτουν… Μπορεί να φαίνεται ακατόρθωτο, αλλά μου έχουν πει ότι γίνεται… Πάνω από ένα άτομο!! Να μου λένε όλοι παπαριές;; Χλωμό! Από ότι φαίνεται πάντως, η Χάιδω, με αυτόν τον καημό θα πάει... « Χάιδω , η αδικημένη" θα την φωνάζουν στον άλλον κόσμο, γιατί εδώ είναι η " Χάιδω η κλαψοκανάτα..."(chic...)

Τα ξαναλέμε εμείς!


2. 16/10/15 - Μαλάμω με την ανύπαντρη κόρη


Η κυρά Μαλάμω, είναι μια μεγάλη γυναίκα, γύρω στα 60, που ζει σε ένα χωριό με τον άντρα της! Δεν ζούσε πάντα εκεί βέβαια... Αμ πως! Ζούσε και στην πόλη... Όχι ότι την έχει βοηθήσει ιδιαίτερα! Πιστεύω, πως είτε στο χωριό ζεις, είτε στην πόλη, αν είσαι νούμερο, δεν αλλάζει κάτι! Αλλά έτερον εκάτερον...

Έχει τρία παιδιά λοιπόν! Δύο αγόρια, ένα στην Δανία κι ένα στα Χανιά, και ένα κορίτσι στην Αθήνα! Τα αγόρια της, παντρεμένα, κομπλέ, ενώ το κορίτσι, το "καημένο" όπως το λέει, 45 χρονών, ανύπαντρο... Ω Θεέ της Μαλάμως δηλαδή!! Άτεκνο θα μείνει αυτό! Δεν θα εκπληρώσει τον σκοπό της δημιουργίας του!! Δεν την απασχολεί που κάνει ταξίδια και γνωρίζει όλο τον κόσμο χωρίς υποχρεώσεις και δεσμεύσεις... Όοοοοοοχι! Είναι που "αύριο-μεθαύριο δεν θα έχει κάποιον να της δώσει ένα ποτήρι νερό!!"

Θα μπορούσε και να γυρίσει, η Τιτίκα..  να παντρευτεί και να γυρίσει δηλαδή. Έτσι την λένε την κόρη! Μη γυρίσει και αστεφάνωτη και τους ατιμάσει! Αφού στις μέρες μας είναι πολύ εύκολο να βρεις παντού δουλειά καλέ... Πόσο μάλλον στην επαρχία!(...)Έτσι, η Μαλάμω είναι πολύ βασανισμένη... Ζει ένα πραγματικό δράμα! Παρηγοριέται βέβαια, όταν έρχεται ο γιος της από την Δανία, με το εγγονάκι της τον Ζήση...

Η κυρά Μαλάμω ,με λίγα λόγια, έχει αυτό το βάσανο! Εχει μια κόρη που της έχει μείνει στο ράφι! ΠΑΝΑΓΙΑΑΑΑ ΤΗΣ!! Τι να κάνει όμως;; Την τελευταία φορά που ήρθε η κόρη της, της είχε κανονίσει ένα συνοικέσιο! Αααα, super ουάου! Με ένα λαμπρό...(νέο δεν το έλεγες...) γεροντοπαλήκαρο, με εισόδημα από τα ζώα και τα χωράφια του, με ανώτερη μόρφωση...δημοτικού, που είχε όμως ένα (...ακόμα;;;) ελάττωμα: ήτο μπερμπάντης! Τις γούσταρε τις γκομενίτσες κοινώς! Αυτές δεν τον γούσταραν βέβαια! Τους μύριζε τυρόγαλο, ο βλάχος, ο βρωμιάρης, αλλά αυτός δεν είχε κολλήματα! Όλο και κάποια απελπισμένη έβρισκε...

Η Τιτίκα δεν ήταν απελπισμένη όμως! Η Μαλάμω, ναι! Η Τιτίκα, όχι... Έγινε ένας χαμός, που λέτε, αλλά όλα καλά! Την έσωσε το, κλασικό πια, fake καρδιακό... Παραμένει προβληματισμένη λοιπόν η δόλια η Μαλάμω,κι εμείς τα λέμε την άλλη φορά!


1. 14/10/15 - Μέλπω, η κουτσομπόλα!

                                
Οφείλω να παραδεχτώ πως η Μέλπω είναι κορυφή στο είδος της! Ή κάνεις, ή δεν κάνεις! Ημίμετρα;; Τρέ μπανάλ... Δεν υπάρχει κάτι που να μην το ξέρει κοινώς! Ειδησεογραφικό πρακτορείο, ένα πράγμα!

Είναι που μένει σε ένα μικρό χωριό στην Ήπειρο με τον άντρα της, και είναι όλα πολύ πιο εύκολα για εκείνη... Δεν της παίρνει και πολύ χρόνο να μάθει τα νέα του χωριού! Σαν την κουτσομπόλα της πολυκατοικίας, ένα πράμα,  που όλα τα ξέρει εκεί, αλλά για τον πόλεμο στη Συρία ας πούμε...ούτε καν! Δεν την ενδιαφέρει λέμε... Ενώ η τρύπα στην απλωμένη σωβρακοφανέλα της σαραντάχρονης γειτόνισας, θα δώσει τροφή για πολύωρη συζήτηση με τις άλλες καρακαλτάκες...

Ξυπνάει πρωί-πρωί λοιπόν, κατά τις πέντε (...πιο νωρίς, πεθαίνεις!), και στήνεται στην αυλή της... Αφού πηγαίνει για ύπνο, το αργότερό στις δέκα! Τι να σου κάνει; Πόσες ώρες να κοιμάται πια;; Να αποβλακωθεί (περισσότερο);;;
Όταν ξυπνάει λοιπόν, πλέκει τάχα, αλλά είναι αντιπερισπασμός..."πλέκω (και καλά) αδιάφορη τώρα...αλλά, όλα τα παρατηρώ!" Ποιος φεύγει για την δουλειά του; ποιός απλά περνάει; ποιος δεν παρουσιάστηκε ακόμα;...όλα! Και για τις τυχόν απουσίες, κρατάει σημειώσεις και θα μάθει... Από την μπακάλισσα;; Από καμιά άλλη γειτόνισσα;; Από την καφενετζού;; Από κάπου βρε αδερφέ! Θα μάθει για το πού οφείλεται η απουσία... Του πούστη δηλαδή!

Είναι πολύ ενημερωμένη για τα της γειτονιάς... Επειδή όμως όλοι ξέρουν τι κουμάσι είναι, συχνά δεν της δίνουν σωστές πληροφορίες...Τα διπλοτσεκάρει όμως, και έτσι σπάνια λέει παπαριές!

Α, και εννοείται πως για τους γείτονες ειδικά, ξέρει τα πάντα! Μέχρι και τι χρώμα βρακιά φοράνε! Βλέπει την μπουγάδα αφού... Γιατί να την απασχολεί μια τέτοια λεπτομέρεια βέβαια...είναι αλλουνού παππά Ευαγγέλιο! Άλλά οι γείτονες πρέπει να χαίρονται, τώρα που το καλοσκέφτομαι: δίνουν νόημα στη ζωή ενός ανθρώπου βρε!!Λίγο το λες αυτό;;

Βρες μίαν απασχόληση στη ζωή σου κυρά Μέλπω μου όμως! Ένα ενδιαφέρον... Κάτι! Και όχι, δεν εννοώ τα τούρκικα σήριαλ... Εντάξει, το δέχομαι πως τίτλοι του στυλ "για το πέος πεπρωμένο..."-κάτι, σε εκφράζουν, αλλά σοβαρέψου λίγο... 

Ουφ, τα λέμε!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου