Κλασικά, ήμουν στην
Αγγλία πάλι, και κλασικά μπλα,μπλα,μπλα, για αυτό θα μιλήσω! Ήμασταν λοιπόν
στην αγορά ,και είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει… Έπρεπε όμως να κάνουμε μία ακόμη
δουλειά… Δεν θυμάμαι τι, αλλά ήταν σημαντικό! Και είχε να κάνει με την
Εκκλησία…Θα πήγαινε ο αδερφός μου κατά τις εφτά, αλλά επειδή ήταν Δεκέμβρης,
είχε νυχτώσει ήδη… Ή δεν ήταν Δεκέμβρης;; Πάντως είχε νυχτώσει!
Γενικά, όπως θα
καταλάβατε, δεν θυμάμαι και πολλά για το συμβάν…(έεεεεεεεεεεεελα! Μα γιατί το
λες αυτό;;;)Το νόημα είναι πάντως, πως ήμασταν σε έναν μεσαιωνικό ναό, εγώ με
το καρότσι μου, ο μικρός μου αδερφός και ένας φίλος του μεγάλου, και κόβαμε
βόλτες… Μες στη νύχτα και ενώ χιόνιζε κάπως! Ο φίλος του αδερφού μου έκανε τον
ήχο από σήμαντρα (Monty Pythons φάση),…και χαζογελούσαμε!
Γιατί εκεί, ακόμα και
σε ναό του Μεσαίωνα, με κατάλληλες παρεμβάσεις, μπορούσα να κυκλοφορήσω… Ενώ
εδώ;; Και σε εκκλησίες νεότερες από πενήντα χρονών, δεν μπορώ να μπω! Στο χωριό
της γιαγιάς μου, στον Έβρο ας πούμε, πρέπει να ανέβεις γύρω στα είκοσι σκαλιά
για να μπεις… Και αν κάποιον ανάπηρο, τον θεωρούν μίασμα και δεν διευκολύνουν
την είσοδό του…τι να πω;;; Αυτά έχει πει ο Θεός ΟΕΟ;; Για να μη τους αδικώ
πάντως, ο παπάς ήταν πρώτος ξάδερφος της γιαγιάς μου, κι έτσι με άφησαν να μπω
από το «ηρώων»…Όπως λέει η γιαγιά μου το ιερό… Παντού μέσο ρε φίλε!
Γυρίζοντας στο θέμα
μου λοιπόν, είχε περάσει η ώρα και θέλανε να κλειδώσουν την πόρτα… Και την
κλείδωσαν! Με εμάς μέσα! Περιμέναμε να τελειώσει ο αδερφός μου, και επειδή η
είσοδος του ναού δεν ήταν και υψίστης ασφαλείας, βγήκαμε τελικά! Αλλά είχε
πλάκα!
Το νόημα αυτού του
κειμενακΊου είναι πως έτσι όπως είχαν χεσμένους τους ανάπηρους στην Αγγλία του
Μεσαίωνα, έτσι περίπου είναι τα πράγματα στην Ελλάδα του σήμερα!! Εντάξει,
είμαστε σίγουρα σε καλύτερη θέση… αλλά μην τρελαίνεστε κιόλας!!!
Αυτά! Άντε, τα λέμε
ξανά!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου