Η κολύμβηση δεν είναι
επικίνδυνη για μένα…ΝΟΜΙΖΩ!!! «Δεν είναι παντού πισίνα, κοπελιά!»… Το θέμα
είναι, πως μέσα στην πισίνα είμαι σαν τον αστροναύτη! Κουνιέμαι πέρα-δώθε, και
δεν παίζει να πέσω…
Έχω φάει δηλαδή, κάτι ηρωικότατες τούμπες στα ρηχά της
θάλασσας, αλλά και τι να λέει;;; Μια χαρά πέφτω με το κεφάλι, αλλά βρίσκω το
νερό ΕΥΤΥΧΩΣ, και δεν το σπάω… Το κεφάλι, όχι το νερό!
Όταν είμαι στην πισίνα
κοινώς, όπου οι συνθήκες κυματισμού είναι ιδανικές…ανύπαρκτα κύματα δηλαδή, όλα
μια χαρά! Όσο πιο βαθιά, τόσο πιο καλά!
Δεν είναι το ίδιο στη θάλασσα όμως! Μετά το ατύχημα, σε αντίθεση με τους
φυσιολογικούς ανθρώπους, μόλις ακουμπήσει λίγο νερό το πρόσωπό μου, κατευθείαν
πάω να πάρω αναπνοή!
Αντανακλαστικά! Ευτυχώς στις βουτιές, προετοιμάζομαι
ψυχολογικά και αντέχω…και 5 δευτερόλεπτα… ΓΟΥΑΟΥ δηλαδή! Αλλά όταν έχει έστω
και λίγο κύμα, έχω πρόβλημα! Δεν μου έχει συμβεί…προφανώς, αλλά νομίζω πως θα
πνιγόμουν σε μια κουταλιά νερό! Είχαμε πάει λοιπόν
πέρσι, μια ωραία πρωία, για μπάνιο!! Τι ωραία που ήτανε!! Πώς είναι σήμερα;;
Που φυσάει σαν τοιούτος;; Εεε, καμία σχέση! Ηρεμότατη η θάλασσα, πολύ ζεστή,
χωρίς τους κάφρους με τα σκάφη τους ακόμη, οπότε εγώ ανοίχτηκα λίγο παραπάνω…Έξω
από το λιμανάκι, εκεί που κάνω μπάνιο, έχει γύρω στα έξι μέτρα βάθος, αλλά δεν
έχω θέμα γιατί είπαμε: όσο πιο βαθιά, τόσο πιο καλά! Είναι που έχει άμμο από
κάτω βέβαια, γιατί αν είχε βράχια…εεε, έναν πανικό θα τον πάθαινα!
Κολυμπούσα αμέριμνη
λοιπόν, όταν άρχισε ξαφνικά να σηκώνει κύμα… Ή που ήταν πολύ απότομο, ή που εγώ
είχα απορροφηθεί… Όπως και να’χει, ακούω ξαφνικά τον πατέρα μου να με φωνάζει
προς τα έξω… Μπορεί να μη μου φαίνεται, γιατί ήμουν πάντα υπάκουος και όχι
αντιδραστικός χαρακτήρας, αλλά τώρα τελευταία, νευριάζω πολύ όταν μου λένε τι
να κάνω! Τον βλέπω δηλαδή να χτυπιέται και να φωνάζει… «Show θα γίνουμε πάλι»,
σκέφτομαι… Γυρνάω ανάσκελα, και
ήρεμα-ήρεμα, βγαίνω έξω! Είχε πάθει υστερία, φώναζε, με έκανε ξεφτίλα μπροστά
σε όλους τους ογδοντάχρονους θαμώνες της «πλάζ», αλλά έχει χάρη! Γενικά έχει
χάρη, γιατί έχω μεγάλη καρδιά!
Μετά που ηρέμισε βέβαια μου εξήγησε πως έχει
την ευθύνη μου και αγχώνεται πολύ! Είναι
και καρδιακός, οπότε θα του είναι δύσκολο να με σώσει… Ο Μitsος μου! Βλακείες κοινώς, γιατί μια
χαρά νεανίας είναι…για μένα!! Σοβαρά τώρα, εκεί δημιουργούνται ρεύματα, και
τραβάει η θάλασσα… Έχουν πνιγεί άνθρωποι, οπότε δικαιολογείται! Το συμπέρασμα
είναι το κλασικό: προσπαθούμε να είμαστε ήρεμοι και χαλαροί!!
Τα λέμε πάλι!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου