Παρασκευή 20 Μαΐου 2016

…στην Τράπεζα

Εκείνη την ημέρα έπρεπε να πάω στην τράπεζα… Ήταν που πήρα επιτέλους την αποζημίωση για το ατύχημα, και έπρεπε να καταθέσω … τον πακτωλό χρημάτων…Τα τρία μου πήρα δηλαδή, αλλά καθόλου δεν θα το σχολιάσω…Θα κάνω βαθιές εισπνοές και εκπνοές και θα σκέφτομαι ευχάριστες εικόνες!! Λουλουδάκια, πεταλουδίτσες… Τέτοια πράγματα!

Όσην ώρα κανόνιζε τα διαδικαστικά ο πατέρας μου, εγώ ήμουν έξω με τη φίλη μου την κουλουρτζού! Είχε φως γιατί ήταν πρωί, είχε πολύ κόσμο, οπότε με αφήσαν για λίγο σε ένα παγκάκι…κι εγώ, άλλο που δεν ήθελα . Έπιασα κουβέντα μαζί της! Πολύ πονεμένη γυναίκα! Άστα!! Δεν είναι αυτό το θέμα μας όμως!

Κάποτε ήρθε και με πήρε ο πατέρας μου, και σαν τα θύματα, περιμέναμε στην ουρά Αν είναι μερικά θετικά σημεία όταν έχεις αναπηρία, ένα από αυτά είναι πως δε σε αφήνουν να στέκεσαι στις ουρές! Για να παρηγοριέσαι μάλλον, αλλά δεν μπορώ και να μένω πολλή ώρα όρθια, στο ίδιο σημείο, και ο νομοθέτης, έχει προβλέψει να προηγούμαι… Ο πατέρας μου βέβαια, συχνά θεωρεί πως μπορώ να κάνω πράγματα που δεν μπορώ! Και το έχω κι εγώ αυτό. Οπότε, τον καταλαβαίνω… Κόμπλεξ λέγεται, και μας το έχουν δημιουργήσει ασυναίσθητα κάτι τύποι σαν τη σημερινή κυράτσα! 

Σε κάποια φάση λοιπόν, και ενώ είχαμε στείλει τη μητέρα μου να ενημερώσει στο ταμείο πως έπρεπε να περάσω μπροστά για να υπογράψω, δημιουργήθηκε κύμα πανικού! Μια κυράτσα, δεν ήξερε πως είχα προτεραιότητα, και πίστεψε πως ήθελα να της φάω τη σειρά!!! Ότι τι δηλαδή;;; Άλλο νταλγκά εγώ δεν είχα;;; Άσε που είμαι μια πολύ διακριτική παρουσία, και θα μπορούσα να περάσω ΕΝΤΕΛΩΣ απαρατήρητη από το πλήθος, και να της κλέψω τη σειρά!! 

Να έχεις την κυράτσα να γκαρίζει, τον πατέρα σου να σε κρατάει ήρεμος και χαλαρός, αφού σου έχει πει να μη μιλήσεις, και να προχωράς προς το ταμείο με όλα τα βλέμματα καρφωμένα πάνω σου…Έτσι νομίζεις δηλαδή, γιατί κάτι που για σένα είναι σημαντικό, από τον άλλον πέρασε και δεν ακούμπησε τις περισσότερες φορές…

Το μήνυμα της ημέρας λοιπόν, είναι κλασικό πια: μη δίνετε και πολλή σηΝΑΜΑΝΑσία στους άλλους! Ο περισσότερος κόσμος είναι στην κοσμάαααααααααααααααρα του, και σε 5 λεπτά θα έχει ξεχάσει αυτό που εσύ θα θυμάσαι για πάντα…μάλλον, γιατί μπορεί να πάθεις αμνησία, αύριο-μεθαύριο…ΜακάΦριο!! Το ομολογώ!! Αλλά έτσι έχει!! 


Τα ξαναλέμε!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου